Huzur bu olsa gerek..

Düşünmeden yaşamak, zamanın tadını çıkarmak, umarsızca kendi halinde, zararsız... İnsanın kendisini artılarıyla eksileriyle kabul ederek, kendini severek, kendini affederek, sil baştan yaptırmadan yaşama sıkı sıkı bağlanması...

Saçmalıyorum düzgün bir cümle bile kuramıyorum şuan da. Göz kapaklarım ağırlaştı hala dün geceden kalma yorgunluk üzerimde.

Yıllardır kendimi hiç bu kadar özgür hissetmemiştim. Alışkanlığa dönen ilişkimle yüz yüze gelmek beni rahatlattı. Yüzleştim kendimle başbaşa kaldığımda tabiki onunlada. Kötü bir alışkanlık gibi zararlı ama vazgeçilmez görünüyordu. Artık ne zarar var nede enkaza dönmüş onsuz yapamam düşünceleri. Tarifsiz bir huzurla yoluma bakıyorum. Bu hayat artık benim umarsızca kimseyi düşünmeden yaşamak istiyorum.

Dışarda bahardan kalma bir güneş ( burada 4 mevsim yağmur var ), fonda güzel bir müzik, masamda kahvem tabağımda "cookie":)
Huzurluyum!